Mostrando entradas con la etiqueta infección. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta infección. Mostrar todas las entradas

domingo, 12 de noviembre de 2017

PIELONEFRITIS

La pielonefritis o infección renal es un tipo de infección del tracto urinario que comienza en la uretra o vejiga y se desplaza a los riñones. Puede ser aguda o crónica, la primera es una infección renal que provoca el hinchazón de los riñones y puede llegar a ser mortal. Cuando se produce de manera repetida o persistente se pasa a denominar crónica. 
Dentro de los síntomas más comunes que pueden presentarse en esta enfermedad son;
  • Fiebre
  • Náuseas
  • Dolor abdominal irradiado a la espalda o la ingle
  • Necesidad frecuente de orinar (polaquiuria)
  • Sensación de ardor o dolor al orinar (disuria)
  • Pus o sangre en la orina (hematuria) 
Aquella pielonefritis que haya progresado a urosepsis puede ir acompañada de signos de shock séptico, incluyendo respiración rápida, hipotensión, temblores violentos, y posiblemente delirio.

La infección del riñón normalmente se produce cuando las bacterias entran en el tracto urinario a través de la uretra y comienzan a multiplicarse. La principal bacteria responsable es la Escherichia coli.Existen ciertos factores de riesgo que aumentan el riesgo de sufrir una infección en los riñones, entre estos encontramos; ser mujer ya que estas tienen un mayor riesgo de infección en los riñones que los hombres. La uretra femenina es considerablemente más corta que en los hombres, con lo que las bacterias pueden llegar a la vejiga de manera más fácil, el embarazo puede hacer presión sobre la uretra y poner bajo riesgo de pielonefritis, el sexo o bien tener una nueva pareja sexual puede acrecentar el peligro, existe un mayor peligro si tiene familiares próximos con infecciones urinarias usuales,obstrucción en el tracto urinario, un sistema inmunológico debilitado, daño a los nervios de la vejiga, empleo prolongado de un catéter urinario,reflujo vesicoureteral.

Su médico puede sospechar que usted tiene una infección renal basándose en sus signos y síntomas, como fiebre y dolor de espalda. Si su médico sospecha que usted tiene una infección renal, lo más probable es que le pida una muestra de orina para determinar si la presencia de bacterias, sangre o pus en la orina. Las pruebas de diagnóstico más comunes para detectar la pielonefritis incluyen:
  • Análisis de orina.
  • Análisis de sangre.
  • Pruebas de imagen. 

sábado, 11 de noviembre de 2017

CANDIDIASIS VAGINAL

La candidiasis vaginal es una infección ginecológica provocada por la presencia de un hongo denominado Candida albicans, este hongo produce una inflamación en la vagina y la vulva, dicha inflamación se caracteriza por enrojecimiento local, flujo vaginal, prurito intenso y otros síntomas que comentaremos más adelante. Normalmente, la candidiasis se trata con medicamentos antifúngicos aunque, en ciertas ocasiones en los que la infección se produce de manera repetida y persistente, la paciente tendrá que tratarse con un tratamiento más prolongado. 

jueves, 9 de noviembre de 2017

GONORREA

La gonorrea es una enfermedad de transmisión sexual (ETS) que afecta tanto a hombres como a mujeres. Generalmente se causan infecciones en los genitales, el recto y la garganta. Principalmente la gonorrea se transmite al contraer relaciones sexuales con una persona que sufra dicha enfermedad, si la paciente es una mujer embarazada, puede trasmitirle la enfermedad a su bebé durante el parto.
La mejor manera de prevenir la gonorrea es utilizar protección, en concreto, preservativos en todas las relaciones sexuales.

jueves, 2 de noviembre de 2017

TUBERCULOSE


A tuberculose (TB) é unha enfermidade infecciosa que pode afectar soamente aos pulmóns (máis frecuente) ou a máis órganos.

O factor causal é unha bacteria que ingresa no organismo a través do aire; por isto, lugares pechados e/ou mal ventilados son factores de risco que aumentarán as probabilidades de sufrir esta enfermidade.

Os síntomas poden ser comúns a outras patoloxías respiratorias e soen ser:
  • Tose.
  • Expectoración.
  • Perda de apetito e/ou perda de peso.
  • Febre.
  • Transpiración.
  • Cansazo.
  • Dor no peito.

Para diagnosticala realízanse análises de esputo e radiografías de tórax; amais, tamén se realiza o test de Mantoux (proba da tuberculina).

O tratamento da TB baséase na administración de varios antibióticos durante períodos nunca inferiores aos 6 meses.


   Tórax tuberculoso                                                   Tórax normal

miércoles, 1 de noviembre de 2017

NEUMONÍA


A neumonía é unha enfermidade infecciosa respiratoria aguda que afecta aos sacos alveolares dos pulmóns; provoca unha acumulación de líquido nestas pequenas estruturas pulmonares dificultando a respiración.

Diversos microorganismos patóxenos como bacterias, virus ou fungos son os causantes desta patoloxía.

Aínda que os seus síntomas poden variar dependendo do factor etiolóxico, os máis comúns son:

  • Tose. 
  • Dificultade para respirar. 
  • Debilidade. 
  • Dor de cabeza. 
  • Dor muscular. 
  • Cianose. 

Para o seu diagnóstico realizaranse exames físicos e radiolóxicos máis análises de sangue e esputo.

Para a meirande parte das neumonías virais non existe cura polo que o tratamento diríxese a aliviar a sintomatoloxía. As neumonías fúnxicas poden tratarse con antimicóticos e as bacterianas con antibióticos.





domingo, 22 de octubre de 2017

MENINXITE

A meninxite é unha infección grave do SN que cursa cunha inflamación das membranas que recobren o cerebro e a medula espiñal (meninxes). Esta enfermidade debe ser considerada como unha urxencia médica xa que pode ser mortal.

Distinguimos varios tipos da mesma dependendo do axente causal; meninxite bacteriana (causada por unha bacteria), meninxite vírica (causada por un virus) e meninxite non infecciosa (causada por trastornos que non son infecciosos ou por fármacos).

Os síntomas asociados á meninxite son rixidez de pescozo, febre elevada, fotosensibilidade, cefalea, confusión e vómitos.

O diagnóstico desta patoloxía vén da man da clínica que presenta o/a doente, da exploración física e das análises de sangue e LCR.

O seu tratamento consiste, nun primeiro momento, na administración de antibióticos ata descartar que se trate dunha meninxite bacteriana e unha vez identificado o axente causal aplicarase tratamento específico; seguiranse administrando antibióticos se é bacteriana, administraranse antivirais se é vírica e suspenderase determinado fármaco ou tratarase o trastorno causal se se trata dunha meninxite non infecciosa.